A Short Story...

വിരാമം

AATUVA

തുരുത്തിന്റ തീരങ്ങൾ

അവർ എന്റ് പ്രണയത്തിനു കൂച്ചുവിലങ്ങിട്ടു  
അവർ ഓരോ തുരുത്തിന്റെയും അവകാശികൾ.

ദൂരംകൊണ്ടവർ പ്രണയത്തെ തുലാഭാരം ചെയ്തു,
എന്നോ തുരുത്തുകൾ ചിതറിപൊയത്  
ആരുടെ തെറ്റ് ? 

സഘീ, ഞാൻ നിനക്കൊരു സ്മരണകുടീരം
പണിയെട്ടയോ ? 
വെളുവെളുത്ത  മാർബിൾ കല്ലുകൾക്കു  പകരം
ഈ പവിഴപ്പുറ്റുകൾ മതിയോ ? 

നിന്റ ഓർമയാം ഗോപുരത്തിനോരു  യമുനാ-
തീരമില്ലിവിടെ,
പകരം, എനിക്കുമുന്നിൽ വിലങ്ങായ്  നിന്ന
ഈ തുരുത്തിന്റ തീരങ്ങൾ മതിയോ ?   

Nothng to scribble...... Fasting.....fasting.......

A LETTER TO GOD

Born with empty hands,
bearing lacks. we are not astutes
 to play upon you.
 We are some alien islanders.
dwelling  midst thy sea.
no language as our own
to writ a complaint ,
thy might forget to drop.

Our lands are shattered
as the ink drops of thine signature.
we are some unknown fools,
befoold by many.
authority  still befooling us.
O, God! behold us, behold us,
we are some alien Islanders.

adieu adieu Assabah

adieu adieu  Assabah,
adieu adieu dear
colleagues and students.
about to leave...
leaving for new meadow.
again a return never more.
never more, yet again.

Oh, Assabah! I met u,
I walked through your
bare verandas....
I uttered sacred words
in your classes.
I watered your budding
Lilies and Roses.
Leaving for new longings,
I wanna water new blossoms.
Its the passion of a Gardener.
Oh, dear Lilies adieu adieu.